Przenioslem sie do siebie i teraz jestem tutaj http://blogpl.wojtekgil.com

Za lojalnosc wobec mojej firmy hostingowej zostalem przez nia obdarowany dodatkowymi bazami danych, miejscem na dysku etc. Dlatego zabieram zabawki i przenosze sie z Word Pressa na swoj serwer. Teraz "Zapiski po polsku" beda lezaly obok glownego blogu. Podczas przeprowadzki moga wystapic zaklocenia w odbiorze, za ktore potencjalnych gosci przepraszam.

Jak pewnie czesc z Was zauwazyla, wciagnela mnie ostatnio dosc mocno lomografia. Ten zapal moze sie jeszcze bardziej rozpalic. Wlasnie odgrzebalem gdzies swojego starego cyfrowego Canona. Maksymalna rozdzielczosc tego cuda to 640 na 480 pikseli. Zacalem sie wiec zastanawiac; skoro to cos ma taka kiepska optyke, sensor, kolory z niego zadne, itd. czy cos takiego mozna nazwac "cyfrowa lomografia"? Dlaczego nie mielibysmy podciagnac tez pod to aparatow w komorkach?

Ojciec, moj przyjaciel spod Wroclawia, zamierza umiescic w swoim blogu kategorie zdjec z komorki. Zastanawiam sie jednak, czy nie powinienen on nazwac jej poprostu "Cyfrowe lomografy"? Tak czy siak, ja zaczalem nosic to cudo ze sba i bede cos tam, tak bez pomyslunku pstrykal, a co z tego wyjdzie sie okaze.

Ponad 500 tysiecy osob demonstrowalo w sobote w centrum Los Angeles
o przyznanie praw obywatelskich nielegalnym imigrantom. Jak podal
rzecznik prasowy LAPD byla to najwieksza i zarazem najspokojniejsza
demonstracja w historii miasta. Czytaj wiecej (ang.)

Kilka dodatkowych zdjec…

Tak naprawde to tych kilka zdjec pochodzi z WOCI 120G i jak zawsze zrobione byly na przeterminowanym Kodaku EPD 120 i wywolanie w “krosie”.

Zacazepil mnie na GG jakis czlowiek, ktory bardzo chcial sie dowiedziec jak latwo i szybko mozna zrobic “zdjecie produktu do katalogu”, takie jak ja ostatnio zrobilem aparatom i filmom. No coz, zlozenie malego “setu” jest tak banalne, ze postanowilem opisac to zdjeciem.

Czarne, papierowe tlo, bialy kawalek tektury do odbijania swiatla, soft box na lampe blyskowa (tu: sterowana bezprzewodowo) i wszystko.

Ostatniemy czasy wciagnela mnie bardzo, musze przyznac, lomografia. W moim foto plecaku obok zestawu obowiazkowego do pracy, nosze teraz caly czas swoja Woce z zapasowym filmem. W calej tej zabawie, tym entuzjazmie, ktory mnie ogarna wykorzystuje przeterminowane Kodaki. Na zalaczonym obrazku widac moj zestaw obowiazkowy do zabawy

Woca zjada sredioobrazkowe, 120mm, filmy. To byl tez zawsze moj plan, sredni format z kiepska optyka i przeterminowane filmy. Niedawno jednak poszerzylem grono sprzetow do zabawy o 35 milimetrowego Action Samplera. Do niego wlasnie udalo mi sie dzisiaj kupic przeterminowane o rok filmy Fuji. Jak widzicie, dobrze ze napisali nazwe uzywajac lacinskiego alfabetu, bo ciezko byloby przeczytac Ciekawi mnie, czy ktos z Was poznaje co to za jezyk?

Efekty zabaw lomografami, jak zawsze, zamieszcze tutaj i na glownym blogu.

Reszta zdjec tutaj (uwaga na muzyke)

Wczoraj sklecilem mala prezentacje dla swojej kolezanki, ze zdjec, ktore zrobil jej wuj w 1953/4 roku, kiedy to jako Marines stacjonowal w Japonii. Jezeli macie ochote na 4 minuty japonskiej muzyki i naprawde ciekawych widokow to zapreaszam do obejrzenia. Japan 1953 - 04

Dzis rano przegladajac fotoblogi w poszukiwaniu osob, ktore chcialyby wziac udzial w mojej zabawie, znalazlem interesujacy gadzet. NeoCounter jest prostym narzedziem w ciekawy sposob pokazujacym z jakiego kraju ktos odwiedza i odwiedzal strone. Zobaczcie sami jak wyglada, zainstalowalem go na swoim glownym blogu i na stronie projektu.

Przed wyslaniem naszego podroznika w podroz, kilka testow poczynilem.

Ciekawe czy dojrzycie czego sluchalem ?

Moj Patek na schodach naszego ‘chateau’

Dzis okolo poludnia ruszyla, choc jeszcze nie pelna para, strona Around the World in One Camera a wraz z nia rozpoczela sie zabawa. Aparat wylatuje z Los Angeles najdalej w weekend i leci do Polnocnej Irlandii. Ale o szczegolach czytajcie na Around the World in One Camera. Zapraszam.

PS. Opowiadajcie innym o tym przedsiewzieciu, nadal szukam uczestnikow z calego swiata.

Dzis rano nabylem Action Sampler; “lomograf”, glownego uczestnika mojej przygody z podroza do okola swiata. Cztery zdjecia na jednej klatce 35mm- to bedzie zabawa!
Jezeli nie wiesz o czym ja tu wypisuje, odwiedz Around the World in One Camera.

Stacja metra Hollywood i Vine ma chyba najbardziej los angelesowki wystroj. Sufit w calosci wykonany jest z rolek filmowych. Na srodkowym poziomie stoja dwie palmy, a pomiedzy nimi projektory filmowe. No i samochody, ktore na tej stacji sluza za lawki.

Serfujac w chorobie po necie, natrafilem na sympatyczna strone autorstwa Piotra Zastroznego, gdzie publikuje on tylko i wylacznie lomo-fotografie. Co to jest lomo-fotografia, czy tez lomo-aparat dowiecie sie odwiedzajac lomo.art.pl. gdzie i moja, na razie mala, galeria sie znalazla.

Noc w Roxy w towarzystwie aparatu i przy muzyce Shaimusa- niezla kombinacja. Wieczor spedzilem na malej publicity sesji. Ponizej jakies 4 kadry, wiecej na pewno pojawi sie na stronie Shaimusa juz niebawem.

Nic sie nie dzialo, bo jak wiecie zmogla mnie grypa. Jednak nadszedl jej kres, na szczescie przed weekendem, wiec mozecie byc pewni, ze pojawia sie jakies nowe kadry. Postanowilem tez znowu usiasc do Adobe Premiere’a i zmontowac jakies male demo. Najprawdopodobniej bedzie to okolo 90 sekundowy pokaz zdjec z tutejszego metra. Mam tylko nadzieje, ze i checi i nerwow mi wystarczy. Tym, ktorzy nie wiedza o czym pisze polecam moj wczesniejszy slideshow. Znajdziecie go tutaj, a jak komus nie zadziala flashowa wersja to wersje Windows Media Player mozna sciagnac stad.

Gypa daje popalic, nuda z tego powodu zabija, wiec przychodza glupkowate pomysly do glowy. Gluplowate czy nie, przynajmniej zabijaja nude.
Rozczarowalem sie dzis rano, gdy po przebudzeniu nie bylem w stanie wyksztusic z siebie ani slowa. Liczylem na to, ze bede zdrow jak ryba, tymczasem zastal mnie kolejny dzien w domu. Drzemalem i popijalem wywary medyczne, az okolo 5 naszedl mnie pomysl. Postawilem aparat na statyw, nacelowalem na dach sasiedniego budynku, ustawilem migawke na pilota i zaczalem strzelac w tepie jednego zdjecia minute. Potem calosc wrzucilem do premiera, przeznaczylem 5 klatek filmu na kazde zdjecie i powstalo jakies takie “bele co”. Przynajmniej 2 godziny jakos zlecialy.

Zobacz

Od wczoraj lamie mnie jakas grypa. Juz dawno nie bylo ze mna tak zle, zebym po jednym dniu lamania w kosciach nie obudzil sie nastepnego zdrowy jak ryba. Dwa dni przestoju w robieniu zdjec, ale nie ma tego zlego co by na dobre nie wyszlo. Najpierw przebudzilem sie z checia “postarzenia” jakiegos zdjecia. Wczesniej, jak moze czytaliscie, bawilem sie w cross-processing, woec padlo na jedno z tamtych zdjec.

Jak juz sie wybawilem “postarzaniem”, jakos natchnelo mnie na zaprojektowanie nowej reklamy na Craigslist.

Wczoraj udalo mi sie zlozyc do kupy najtrudniejszy chyba, a zarazem najmniej wanzy jak mi sie wydaje element strony ‘Around the World in One Camera‘ (Dookola swiata w jednym aparacie), interaktywna mape. Mapa dziala juz bez zarzutow, teraz czas na poskladanie calego tekstu i moja i Wasza przygoda ruszy z kopyta. Zagladajcie tam, bo zmiany beda pojawiac sie teraz codziennie.

Tak mnie jakas wzielo po wczorajszych zdjeciach z WOCA’i na cross-processing. Zaczalem wiec przegladac swoje foto-archiwum w poszukiwaniu ofiar, “ladnych zdjec”, ktore mozna “zespuc”, a ktore nadal beda ciekawie wygladac po operacji cross-procressing. A wyszlo mi to tak, jak widac ponizej.

Kliknij tuitaj zeby zobaczyc jeden z oryginalow powyzszych zdjec.

Przechodzac dzisiaj nieopodal Kodak Theatre, gdzie juz w niedziele odbedzie sie gala oskarowa, ustrzelilem jedna fote zeby ukazujac zamieszanie budowlane jakie panuje na ruchliwym na codzien Hollywood Blvd. Jak widac duzy Oskar juz stoi, czerwony dywan/chodnik sie juz prawie caly rozlozyl. Czego nie widac- stacje telewizyjne z calego swiata lapia ludzi na ulicach pytajac o faworytow…jednym slowem nadchodzi ten dzien.

Jakims czas temu robiac zakupy w sklepie fotograficznym Freestyler zauwazylem, ze maja tam na wyprzedazy plastikowe WOCA’i 120G. Po kilku chwilach namyslu zdecydowalem kupic sobie jedna, ot tak dla zabawy. Po powrocie do domu, zapakowalem film srednioobrazkowy i polecialem cos popstrykac. Tutaj nadmienie, ze film byl przeterminowany. Takie zreszta byly moje zalozenia, od zawsze chcialem porobic troche zdjec na srednim formacie i na przeterminowanych filmach. Tak a propos to wlasnie czekam na mala przesylke z Polski, w ktorej leci do mnie Lubitel 166. Wracajac do tematu; Jako osoba, ktora na codzien obcuje z lustrzankami zdazylo mi sie oczywiscie kilka razy nie sciagnac oslony obiektywu, tym samym nie naswietlajac zdjecia. O calej zabawie zapomniałem wirze zajec zapomnialem i film przelezal kilka (moze nascie) tygodni nieruszony w aparacie. Dzis rano zlapalem rolke i wrzucilem do wywolania. Ponizej trzy z 11 zdjec jakie udalo mi sie zrobic. Osobiscie bardzo podoba mi sie kolorystyka. Takowej zreszta sie spodziewalem. Cross processing i przeterminowany film zrobilo swoje. (skany z odbitek)

…a tu bohater, WOCA 120G, ktora przypomina mi moj pierwszy aparat AMI 66. Krotka historie o tym, jak stalem sie posiadaczem AMI znajdziecie tutaj.

Tak wlasnie nazywa sie moje nowe przedsiewziecie. Juz za kilka dni bedziecie mogli o nim przeczytac tutaj i na moim glownym blogu oraz na stronie poswieconej calej tej nadchodzacej zabawie “Around the World in One Camera“.

Zapraszam do zagladania, bo moim skromnym zdaniem bedzie warto!

No i zniknal moj tylek z witryny BTC Elements, ale zastapily go moje inne prace/fotografie.

Nie wiem przez jak dlugo bedzie mozna ogladac, ale na stonie BTC ELements, dla ktorych robilem zdjecia dwa tygodnie temu, pojawil sie moj tylek. Kilka miesiecy temu uzywalem go jako reklamy swoich serwisow fotograficznych i dzieki temu wlasnie zdjeciu zdobylem dwoch klienow. Obaj w rozmowie ze mna podkreslali, ze to wlasnie uchwycenie ruchu metra i nieruchomej sylwetki, bylo inspracja dla ich sesji i zarazem zdecydowalo o wyborze mnie, jako tego, ktory zrealizuje ich pomysly.

Co do pierwszej strony wspomnianej w nawiasie tematu, Japonska gazeta “Rafu Shimpo” opublikowala w czwartek, na swojej frontowej stronie, jedno z moich zdjec zrobionych podczas niedzielnej prezentacji filmu Tada Nakamury.

Dzis postanowilem utrwalic troche architektury centrum Los Angeles. Niesamowite jest to, jak inaczej wyglada ona w oddzieleniu od tego, co dzieje sie na chodnikach.

Pershing Square Building.

Grand and 6th.

Roxie Theatre on Broadway.

To chyba ja…

Nextico - 6th and Alvarado.

Back alley of Broadway.

Westlake Theatre on Alvarado. Swap Market nowadays.

Takie jakies poruszone, ale zamierzone foty z samochodu. Oczywiscie “ryba”.

Skrzyzowanie Beverly i Normandie…

Normandie pomiedzy Beverly i Trzecia…

Normandie i Trzecia.

Dzis mam maly dzien publikacji. W najwiekszej japonskiej gazecie drukowanej poza Japonia pojawilo sie moje zdjecie z niedzielnego fotografowania dla Tolerance Center im. Szymona Wiesenthala. Tutaj byc moze rozpocznie sie troche wieksza wspolpraca. Drugi druk mojej pracy to reklama w LA Weekly zapowiadajaca show Joe Rogana znanego z programu Fear Factor. Show ten organizuje moj dobry znajomy Howard Dover, artysta, komik zaangazowany w zalegalizowanie marijuany w stanie California. Wiecej na ten temat mozecie poczytac na jego stronie GreenTherapy.com

Oczywiscie zdjecia, skany pojawia sie tutaj jak tylko otrzymam swoje kopie powyzszych wydan.

Wrocilismy z kilkudniowego wypadu na ranczo Martinich. Pogoda w miare dopisala, choc noca temperatura dala swe znaki. Na szczuyach okolicznych gor dalo sie zauwazyc swiezy snieg. Nature to ja naturalnie nie do konca potrafie pokazac na zdjeciach, ale kilka jakis zdjec przywiozlem.

Jakiegos orla czy tez jakies inne ptaszysko moja plastikowa trzysetka udalo mi sie zlapac.

Jeszcze do jutra bedziemy bawic w towarzystwie Martinich na ich ranczu. Pogoda nie do konca dopisuje, ale i tak warto bylo uciec chociaz na chwile z miejskiego zgielku.

Skoro juz wyciagnalem i ustawilem czarne tlo, ktore posluzylo do zdjec “sasiadow”, postanowilem i obfotografowac swoja straszna facjate.

…wiecej.

Odwiedzili mnie sasiedzi, staneli przed “back-dropem” i robili miny. Efekt na zalaczonych obrazkach.

Male nadrabianie zaleglosci; W piatek prawie ogluchlem. Sesja, a nawet dwie, z muzykami da moim uszom swe znaki. Kolo poludnia fotografowalem zesopl Shaimus podczas proby, a wieczorem ta sama kapele podczas koncertu promujacego ich pierwszy krazek. Ilosc decybeli w okolicach glosnikow, skad mialem najlepsze kadry, przeszla moje najsmielsze oczekiwania. Kilka zdjec, jak zawsze, ponizej.

No coz, tak sie jakos podzialo, ze od piatku nie mialem chwili wytchnienia, a co za tym idzie i czasu na blogi. Teraz majac chwile wolnego, siedzac u znajomych, wrzucilem 3 zdjecia z poniedzialkowej sesji. Wieksza aktualizacja jutro, na 100%, bo w czwartek wybywam na kilka dni poza miasto.

Daniella z bratem. Poniedzialkowa sesja.

Niedzielna sesja, o ktorej pisalem w poprzednim poscie, posluzy do wypromowania nowej linii towarowej produktow firmy BTC Elements. Charakterystyka tych produktow jest fakt, ze w calosci wykonane sa z odpadow. I tak kupujac torebke, mozemy na metce przeczytac, ze oryginalnie byl to bilboard w Nowym Jorku, kupujac pasek do spodki, ze byla to dedka rowerowa, etc. Ponizej 3 kadry z metra, gdzie pracowalismy nad pokazaniem malego haosu komunikacyjnego, biegu, pogoni, podczas gdy Summer Bowen, modelka tej sesji, jest zatrzymana, wyciagnieta z tej pogoni. Mam nadzieje, ze udalo mi sie to uchwycic, a o rezultatach i ewentualnej publikacji dowiem sie niebawem i doniose na stronach tego bloga. O piatkowej sesji z Shimusem w nastepnym poscie.

Jakis taki pracowity weekend sie wyszykowal. W piatek, czyli juz za kilka godzin, dwie sesje zdjeciowe, ktore posluza na promocje nowej plyty zespolu Shaimus (kawalek ich muzyki na ich stronie). Najpierw kilka fotek podczas proby nagraniowej w Hollywood. I tu najprawdopodobniej nie obedzie sie bez malego studyjnego oswietlenia, jakiegos ‘monolighta’ albo stroba. Potem, o 23, troche wiecej zdjec z ich wystepu na zywo w klubie Good Hurt. Oczywiscie jakies foto i tutaj sie pojawi.

Sobota zapowiada sie w polowie w podrozy. Wybieramy sie na mala wycieczke do La Jolla (czyt. z hiszp.: la hoja), a potem, czyli w drugiej polowie, na urodzinach kolezanki w Redondo Beach.

W Niedziele strzelam zdjecia Summer Bowell, modelki, ktora pracuje teraz nad wypromowaniem swojej linii zdrowych (czyli tych popularnych w Kalifornii) produktow. Troche zdjec podczas targu (Farmer’s Market) w Santa Monica i troche na stacji metra. Tu jednak moj pracowity weekend sie niekonczy, bo w poniedzialek wieczorem czeka mnie sesja w jakies rezydencji w Sherman Oaks. Kolejny razbede musial zbudowac male studio fotograficzne, ale czego nie robi sie dla “chleba z szynka” albo doslowniej, nowego obiektywu.

Ok, namarudzilem juz wystarczajaco duzo o sobie dlatego obiecuje, ze nastepny post to beda juz prawdziwe zapiski z okolicy. Tymczasem jakies 3 kadry gdzies z Hollywood.